سوگوارانِ بهشت در حالِ سوختن

یکی از وجوهی که موسیقیِ متال رو بالا می‌دونم و تنها یک نویزِ مسخره که در اثرِ احمقانه‌بودن ضبط، درست شده نیست،‌ لیریکولوژی و موسیقی بسیار قویش هستش. حال اگر از موسیقی هم بگذریم و بگوییم: «آخه مردِ حسابی موسیقی که موسیقی نباشه موسیقی نیست!» لیریکولوژی موسیقی‌هایِ متال مثل موسیقی سنتی ما بسیار پرمعنی هستند. به نحوی من برای خودم اینطور تفسیر می‌کنم که متال شبیهِ سنتی خودمان است با مشترکاتی مثل «خوندنِ ادبیات» و «موسیقی زیبا»!

متنِ زیر متنِ آهنگِ «سوگواران» از گروهِ اِمپایریوم هستش. ( Mourners-Empyrium ) که می‌تونید برایِ گوش دادن به این آهنگ اون رو از اینجا (با حجم: ۸،۷۳۱ مگابایت) دریافت کنید.

Songs of Moors and Misty Fields
Songs of Moors and Misty Fields

Meagre درختان در کفن‌ها
به اندازه‌ی سنگ‌ها پیر هستند.
سوگوارانِ عشقِ رهاشده
هیچ‌گاهِ شیون‌شان خاموش نمی‌گردد.

آه، چندین بار ماه درخشیده است؟
بر این دریاچه‌های سیاه؟
آیا ما باید بشنویم؛
شیونِ آن‌هایی را که زندگی‌شان را فنا کردند؟

آه، آن‌ها بسیار کهنسالند
و غمی نامتناهی را آشکار می‌کنند
اندوهیِ قدیمی
زیباییِ تلخِ قدیمی

گمشدن، امید آنانی‌ست که
دشت‌ها را با غمی در سینه می‌پیمایند
و تمامیِ شادی‌یست که دفن می‌شود
در اعماق؛ و تا ابد مرده پنداشته می‌شوند.

آه، آن‌ها بسیار کهنسالند
و غمی نامتناهی را آشکار می‌کنند
اندوهی قدیمی
زیباییِ تلخی که لرزه بر من می‌افکند

 

ذیل‌نامه‌ی یکم: واژه امپیریم در فلسفه‌یِ یونانِ باستان به معنی «بهشت در حال سوختن» است.

ذیل‌نامه‌ی دُیُم: ذیل‌نامه‌ی یکم برایم بسیار دارایِ ارزش است. (!)

از همین دست نوشته‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.