ناسا تصاویر جدیدی را از سیارکِ در حالِ عبور از کنار زمین ثبت می کند.

ردیابی این سیارک از ۱۲:۳۰ بعد از ظهر روز چهارم نوامبر (سیزدهم آبان) شروع شد و این عملیات در روزهایِ اول به مدت دو ساعت و در ششم تا دهم نوامبر به مدت چهار ساعت پیگیری شد.

مقاله توسط: Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, California, NASA Headquarters, Washington, D.C. منتشر شده در هشتم نوامبر ۲۰۱۱

آنتن‌های «شبکه عمیق جهانی» (Deep Space Network) ناسا در گلدستون، کالیفرنیا عکس‌های راداری جدیدی را از سیارک ۲۰۰۵ YU55 به هنگام عبور از نزدیکی زمین ثبت کرده اند.

مدار سیارک مذکور در هشتم نوامبر فقط کمی نزدیک‌تر از مدارِ ماه نسبت به زمین بوده. آخرین باری که سیارکی به این بزرگی از نزدیکیِ زمین عبور کرد در سال ۱۹۷۶ میلادی بود اگرچه اخترشناسان در آن سال‌ها از عبور چنین سیارکی اطلاع نداشتند. نزدیکیِ بعدیِ سیارکی به این اندازه در سال ۲۰۲۸ میلادی خواهد بود.

عکس جدیدِ راداری از سیارکِ 2005 YU55 ، توسط ناسا
عکس جدیدِ راداری از سیارکِ ۲۰۰۵ YU55 ، توسط ناسا

عکس فوق در هفتم نوامبر در ساعت ۲:۴۵ بعد از ظهر گرفته شد هنگامی که سیارک در فاصله‌ی تقریبن ۸۶۰۰۰۰ مایلی (۱/۳۸ میلیون کیلومتری) از زمین بوده است. دنبال کردن سیارکی با اندازه‌ی یک «ناوِ هواپیمابر» در گلسدتون در چهارم نوامبر در ساعت ۱۲:۳۰ بعداز ظهر توسط یه آنتن به عرض ۷۰ متر شروع شد. این عملیات در روزهای اول به مدت دو ساعت و در ششم تا دهم نوامبر به مدت چهار ساعت پیگیری شد.

مشاهدات رصدیِ راداری در مرکزِ (Arecibo Planetary Radar Facility) واقع در «پورتوریکو» در روز هشتم نوامبر، در همان روزی که سیارک کمترین فاصله را داشت، شروع به کاوش کردند.

خوشبحتانه گذرگاه سیارکِ ۲۰۰۵ YU55 بخوبی مشخص شد. در نزدیکترین نقطه آنطور که از مرکز زمین اندازه گیری شده است، این فاصله بیش از ۲۰۱۷۰۰ مایل (۳۲۴۶۰۰ کیلومتر) نخواهد بود یا مسافتی در حدود ۰/۸۵ بار فاصله‌ی بین ماه تا زمین است. تاثیر گرانشی این سیارک نتیجه محسوسی که شامل جزر و مد و تغییرات گسلی باشد بر زمین نخواهد داشت همچنین سیارک ۲۰۰۵ YU55 داخل مداری است که بطور معمول آن را به داخل همسایگی زمین، زهره و مریخ می ‌کشد. رویارویی ۲۰۱۱ با زمین نزدیکترین مجاورتی بود که در ۲۰۰ سالِ اخیر مشاهده شده است.

ناسا تمامی سیارک‌ها و دنباله‌دارهایی را که از نزدیکی زمین عبور می کنند را بوسیله‌ی تلسکوپهای زمینی و فضایی خود تشخیص و ردیابی می کند. برنامه‌ی تشخیص «اشیای نزدیک به زمین» در  مرکز تحقیقات (Jet Propulsion Laboratory) در پاسادنای کالیفرنیا با نامِ «محافظِ فضایی» در صورت وجود شی خاص به اکتشاف این اجسام، تشخیص بعضی از آن‌ها و پیش بینی مدار آن‌ها می پردازد که می توانند خطر بالقوه‌تری برای سیاره‌ی ما محسوب شوند.

منبع ترجمه: Astronomy.com

مترجم: احمدرضا کریم

 

از همین دست نوشته‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.